Actie Gele ton Actie Gele ton

Open House Ramle, symboliseert de geschiedenis van 2 volken die al tientallen jaren vechten voor hun grondgebied, een land dat beide volken heilig noemen, Israel en de Palestijnen.
Dahlia Landau kwam als baby vanuit Bulgarije met haar familie in Ramle wonen. Het huis wat haar vader kocht was een Arabisch huis wat in de oorlog door de staat in beslag was genomen.
Dahlia groeide op en hield van dit huis met de hoge plafonds en grote ramen, maar vooral van de ommuurde tuin met de vruchtdragende citroenboom.
In juli 1967, kort na de zesdaagse oorlog werd er aangebeld en stonden er 3 Arabische mannen voor de deur. Een stelde zich voor als Baskir Al Khayra en vertelde dat hij in dit huis geboren was. Als 6 jarig kind 1n 1948 was het gezin gedwongen te vertrekken en ze hadden het huis nooit meer gezien.
Nu, vanwege de bezetting van de West Bank door Israël kon de familie voor het eerst na 19 jaar vanuit Ramallah terugkeren naar Ramle.
Dahlia ontving de drie bezoekers vriendelijk. Terwijl ze een drankje inschonk zag ze hen in doodse stilte door het huis en de tuin lopen. Ze had het gevoel dat de mannen een heiligdom betraden.
Dahlia sprak met de bezoekers en ontving een uitnodiging voor een tegenbezoek. Ze was  diep onder de indruk van de gastvrijheid die ze ondervond, maar ook merkte zij hoe groot de kloof was, politiek gezien, tussen haar en Bashir, want beiden bekeken de situatie met in het achterhoofd het lijden van de eigen bevolkingsgroep.
Later kwam Bashir’s vader naar Ramle om het huis te zien wat hij in de dertiger jaren had gebouwd. Hij was oud en blind, streelde de oude muren en was diep ontroerd dat de citoenboom die hij gepland had nog steeds in de tuin stond en vrucht droeg.
Het gebeuren maakte zo diepe indruk op Dahlia dat ze later schreef: mijn liefde voor mijn land verloor haar onschuld, maar kreeg een nieuwe dimensie.
De jaren gingen voorbij, Dahlia erfde het huis. Ze trouwde met Yehezkel Landau, die gedurende 10 jaar directeur was van de religieuze vredesbeweging OzveShalom. Ze kregen weer contact met Bashir, en zij besloten dat het huis in Ramle een plek moest worden waar Joden en Palestijnen met elkaar in contact konden  komen, en waar door het ondernemen van gezamenlijke activiteiten de negatieve beeldvorming over en weer zou kunnen  verdwijnen. In april 1991kreeghet  plan gestalte.
Nu vervult het huis een uitermate belangrijke functie in een stad met een gemengd Joods/ Palestijnse bevolking, het is een centrum waar ze  elkaar kunnen ontmoeten. Er worden gezamenlijke activiteiten georganiseerd en vriendschappen gesloten. Daarnaast verstrekt het opvoedkundige en sociale mogelijkheden aan Arabische kinderen en hun families.  Het is een prachtig initiatief dat financiële steun verdient.
http://www.friendsofopenhouse.co.il/story-of-the-house/
 

terug