Ademtocht 4 januari 2019 Ademtocht 4 januari 2019





Tijdens de eerste ademtocht van dit jaar verraste Jaap Wijdenes ons halverwege de tocht met het volgende gedicht:

Hemelse winter

Wandelend door het dorre bos
Kom je van het alledaagse los
De winter heeft de herfst verdreven
Dorheid en doodsheid, de natuur lijkt niet te leven
Nu geen bloemen, bladeren en geuren
Er is weinig uitbundigs te bespeuren
Echter het zaad ligt reeds in de akker
De natuur wordt al een beetje wakker
Nog maar enkele dagen
En het sneeuwklokje zal bloempjes dragen
Veel dieren zijn al drachtig
Jong leven groeit, wat prachtig
Er is een ongedachte onweerstaanbare kracht
Straks is alles herschept in een kleurrijke lentepracht
Als je goed om je heen kijkt
Is het niet zo troosteloos als het lijkt
Wij zijn met iets bijzonders verrijkt
Het was kerst, mensen wees  gerust
Het Licht uit de hemel heeft de aarde gekust
Dat Licht heeft ons tomeloos omarmd
En ons in hart en ziel verwarmd
Zorg voor alles wat leeft en aan ons is gegeven
Zodat er ook na ons nog veel blijft te beleven
De schepping zo schitterend bereid
Geeft ons een grote verantwoordelijkheid
Van ademloos naar de adem ons gegeven
om op die ademtocht  in klimmende verwondering te leven
Dank voor alles wat wij kregen
Dank voor deze grote ononderbroken zegen

Jaap Wijdenes

 

terug